شهادت امام رضا (ع)
من خاک محضرتم نوکرتم یه عمر دلدادم
دم غروب و سر شب دلم پر از غمه
ما گرفتار تو با روی سیاه آمده ایم
عشق می کنم با صحن گوهرشادت
تو کیستی که نبی خوانده پاره جگرت
آقاجون سر از من و سروری از تو
آمدُم بُگُم که گدا نِمِخِی | لهجه مشهدی
من خاک محضرتم نوکرتم یه عمر دلدادم
ما گرفتار تو با روی سیاه آمده ایم
آقاجون سر از من و سروری از تو
منو رهام نکن که جَلد گنبدم
شهادت حضرت رسول اکرم (ص)
در حسینیه جبین روضه است
گفتم که عمر ماه صفر رو به آخر است
امشب آغاز مصیبت می شود
کفن از بهر پیغمبر بیاور
دارم می بینم کوچه ها رو
بر سر عالمی خاک ماتم
دارم میرم از این دنیا
دارم می بینم کوچه ها رو
چشمای مرتضی ابر بهاره
عالم ماتم سرا زهرا صاحب عزا
شهادت امام حسن مجتبی (ع)
دوباره با آه و زاری
السلام ای آفتاب عالم بالا حسن
حسن ای که داری از علی نسب
همه جا گفتم و بازم میگم
توی هفت آسمون یا حسین ولی
تمام ماه محرم کران کران حسن است
صلح تو قیام کربلاست
حسن ای که داری از علی نسب
الهی که از غمت جون بدم بمیرم
پرم شکسته مثل کبوتر
عشق فقط اربابه