ای برادر که به خون خفته همه لشکر تو
رفته از دست علمدار و علی اکبر تو

گر کسی نیست مخور غصه منو طفلانم
همچو پروانه بگردیم به دور سر تو

عهد بستیم بلا را همه تقسیم کن
مانده جا از دگران خواهر غم پرور تو

من خجالت زده از نجمه و از لیلایم
که چرا من نشدم چون دگران یاور تو

دو گل سرخ کفن پوش مرا هم بپذیر
که عقب مانده ام از هم سفران در بر تو

ای برادر پدری کن به من و طفلانم
تا سر افکنده نباشم بر مادر تو