یه قلب مبتلا تو این سینه ست مریضم و دوام اباالفضله
سینه ما سینه زنا وقف موقوفه آقام اباالفضله
اون که چشیده طعم این عشق و غیر تو هیچ کس و نمیشناسه
حک میشه روی سنگ قبرم این سینه زنه رایت العباسه
سرم مال اباالفضله
دل تنگم دنبال اباالفضله

چه نعمتی بالا تر از این که گدای خونه علمدارم
من از تو چیزی نمی خوام آقا من به تو تا ابد بدهکارم
برای این گدا فقط این که با تو بمونه بهترین اجره
هر شب من با تو شب قدره ذکر تو حتی مطلع الفجره
شب قدرم اباالفضله
چراغ نور قبرم اباالفضله

ارمنیا میان در خونت بس که تو دردا رو دوا کردی
هر چی گره به کارمون افتاد با دستای بریده وا کردی
فقط تویی که پرچمت قده پرچم شاه کربلا بالاست
ما کی باشیم وقتی به تو ارباب میگه بنفسی انت یا عباس
می نابم اباالفضله
علمدار اربابم اباالفضله

رفتی ستون خیمه ها افتاد رفتی و موج علقمه خون شد
شبیه چشم غرق در خونت دل حسین فاطمه خون شد
تو رفته بودی و تک و تنها برادرت میون اون گودال
حسین دست و پا زد و زینب رو تل زینبیه رفت از حال
الا نوحوا