گریه می کنم آخ مثه بچگیام
یه شب دیگه هم بشه روضه بیام
تویی و شب روشن توی چشام
منم و دل تیره و روی سیام

به نخ کرمت دلمو پینه بزن
یه سَری به دیوونه ی دیرینه بزن
یادته پدرم دست منو میگرفت
میگفت پسرم اینجوری به سینه بزن

حسین وای

بیشتر از همیشه تو دلم غمته
چی شده کوچه ها پُره پرچمته
توی خیابونا وقتی علم میبینم
یعنی که دیگه ماه محرمته

به فدای تو و به فدای علمت
کم منو قبول میکنی به کرمت
هر کسی تو مسیر تو قدمی گرفت
برسه قدمش یه روزی به حرمت

حسین وای

نگاها به کتیبه ی مکتبته
خبرایی تو روضه ی هر شبته
دلی که شده سفره نشین حرم
روزی بگیر خیمه ی زینبته

خیمه ی خواهرت خونه ی اُمیدمه
منو بده نشون بگو که مُریدمه
وقتی میخوره آب میگه بیچاره رباب
به یادِ عطش و گلوی بُریدمه

حسین وای